تاریخ ایران، گاه نام هایی را در حافظه خود ثبت می کند که فراتر از یک انسان، به نماد اراده، شجاعت و فداکاری یک ملت تبدیل می شوند. امیر سرتیپ دوم شهید مجید کاظمی از جمله مردانی بود که در هنگامه آزمون های بزرگ، راه آسمان را برگزید و با بال های ایمان، غیرت و میهن دوستی، نام خود را در کنار عقابان جاودانه این سرزمین نشاند. او از پایگاه هوایی شهید دوران برخاست؛ از همان آشیانه ای که خاطره حماسه آفرینی های خلبانان بزرگ نیروی هوایی را در خود دارد و یاد اسطوره پرواز، شهید عباس دوران را زنده می کند؛ مردی که در دفاع مقدس، با پرواز تاریخی خود اراده ملت ایران را بر فراز آسمان ها به نمایش گذاشت.

در روزهای آتش و خونِ جنگ رمضان، هنگامی که تجاوز رژیم تروریستی آمریکا به خاک ایران، وجدان ملی را به خروش آورد و خون پاک شهیدان، انتقام و عدالت را فریاد می زد، امیر سرتیپ دوم شهید مجید کاظمی از پایگاه هوایی شهید دوران، سوار بر جنگنده سوخو-24، مأموریتی را بر عهده گرفت که تنها از عهده عقابان آسمان برمی آید. مأموریت او، اجرای عملیاتی برون مرزی علیه پایگاه راهبردی العدید در قطر بود؛ قلب تپنده فرماندهی و پشتیبانی نظامی آمریکا در منطقه. او با عبور از لایه های متراکم و پیشرفته پدافند هوایی، با جسارت، مهارت و ایمانی مثال زدنی، خود را به هدف رساند و ضربه ای سهمگین بر یکی از مهم ترین پایگاه های نظامی آمریکا وارد ساخت؛ عملیاتی که نشان داد اراده مردان بزرگ، قادر است پیچیده ترین محاسبات نظامی را درهم بشکند و غرور قدرت های مدعی را به چالش بکشد.

اگر عباس دوران در سال های دفاع مقدس، آسمان را صحنه اثبات عزت ایران ساخت، مجید کاظمی نیز در روزگار معاصر همان راه را ادامه داد. گویی تاریخ، بار دیگر عباس دوران را در سیمای مجید کاظمی به تماشا نشسته بود؛ همان روح بلند، همان پرواز بی بازگشت، همان بی اعتنایی به دیوارهای آتش و همان پیام جاودانه که اقتدار ایران را نه در هیاهوی شعار، بلکه در میدان عمل و بر فراز آسمان های نبرد معنا می کند. این پیوند میان نسل ها، صرفاً یک تشابه تاریخی نیست؛ بلکه استمرار مکتبی است که در آن، خلبان ایرانی نه تنها یک نظامی، بلکه نماد دانش، انضباط، شجاعت، ایمان و وفاداری به آرمان های ملی است.